Over het pand

In 2012 onderging het museumpand een ingrijpende verbouwing naar een plan van architectenburo AAS Groningen. Op de plek van een charmant, ietwat verscholen streekmuseum staat nu modern pand met een karakteristieke stalen pui dat als een venster op het museum werkt. Bezoekers waarderen de ruimtelijkheid en de lichtinval van de aaneengeschakelde museumzalen. Het buitenterrein is onderdeel van het museum, met ruimte voor kunst, evenementen en zomers standaard een terras. Achter het museum vind je een vrij toegankelijk wandelbos.

Het MOW staat midden in het dorp. Vanuit de ontvangst heb je door de grote glaspui een naadloos uitzicht op de hoofdweg van het prachtige Bellingwolde, een lommerrijk dorp vol majestueuze boerderijen. Deze panden verhalen van de rijke graancultuur van het Groningen in de negentiende eeuw. Een tijd die voor boeren ook wel bekend staat als de ‘champagne-jaren’.

Beeld, ansichtkaart begin 20e eeuw, rechts in beeld het oorspronkelijke pand

Geschiedenis van het pand

Oorspronkelijk stond op de locatie van het museum een rentenierswoning, soms wel omschreven als een herenhuis. Lange tijd woonden notaris Addens en zijn zus hier. Na de dood van de beide Addens ging de woning met het perceel over op de burgemeester van Bellingwolde. Voorwaarde voor de vererving was dat de woning en de tuin in originele staat bewaard zouden blijven. De Tweede Wereldoorlog gooide echter roet in het eten.

Bominslag

Op 25 juni 1943  liet een Amerikaanse bommenwerper, volgens een oud artikel in het DvhN een Liberator, bij een achtervolging door Duitse jagers zijn bommenlast vallen op Bellingwolde. Deze vaagden het voorhuis van de Addens weg. Alleen het achterhuis bleef staan. Bij het bombardement vielen vier doden. Dit aantal had veel hoger kunnen zijn. Gelukkig vielen de bommen dwars op de bebouwing en niet met de lijn van het lintdorp mee. Lees meer over het bombardement op de website van de Historische Vereniging Westerwolde.

Woonhuis

In de jaren vijftig verbouwde men het overgebleven deel tot woonhuis. De gevel van het achterhuis paste men aan, zodat het meer op de herenwoning van weleer leek. Eind jaren zestig ging het eigendom van het perceel over naar de (nieuwe) gemeente Bellingwedde, die inmiddels in de vorm van de Gemeente Westerwolde nog steeds eigenaar is.

Ontstaan museum

In augustus 1973 ging in het pand een museum van start, met als naam Streekmuseum de Oude Wolden. Het nieuwe streekmuseum stelde zich ten doel het plattelandsleven van  voor de Tweede Wereldoorlog in beeld te houden en begon met verzamelen. Al snel werd het pand te klein.

Beeld: het MOW in 1974, foto: M.A. Douma, collectie Groninger Archieven

Uitbreidingen

De boerenschuur waar nu de ontvangst is, is een additie uit 1979, oorspronkelijk speciaal gemaakt om de ‘boerencollectie’ van het MOW een plek te geven. De achterste schil dateert uit 1997. Met het laatste verbouwplan werden de drie gebouwen één doorlopend geheel.

Beeld: opening het MOW op 10 augustus 1973 door burgemeester Hoeksema en mevrouw Van der Veen-Hovinga. Foto: Persfotobureau D. van der Veen, Collectie Groninger Archieven.

Beeld: interieur omstreeks 2003, foto A. van Zwol